Lente

Ook hier is de lente gekomen. Kijk en geniet van zo maar wat foto's.

Het kleine wilgenboompje laat de eerste katjes al zien. 

De viooltjes staan klaar om de grond in te gaan.

Ook de vlinderlavendel is er klaar voor. Wat is dit toch een schoonheid, nietwaar? 

De hortensia waar het loof al weer goed aan komt.

De Annabelle, pas gesnoeid, dus het frisgroene blad is weer goed te zien.
.

Kraamkamer

Lente en nieuw leven horen zeker bij elkaar. En nou het gisteren zo'n mooie dag als vorige week zaterdag (net zomer), wil ik jullie mijn kraamkamer laten zien.

Hier begint dan het nieuwe leven in onze tuin, vandaar kraamkamer. Hier wordt gezaaid, gepot, verpot, uitgepot en gezwoegd. En gisteren ook zeker gezweet zo in het zonnetje.

Er zijn bolletjes van de chinese yam gepoot, sla voorgezaaid, wat lelietjes van dalen gepoot en ook een enkele tulpenbol. Het begin is gemaakt, want in de doos zit nog meer zaaigoed.

Voor de vrolijkheid heb ik er ook de potjes met zuid-amerikaans look en knoflook bijgezet. Die staan al een tijdje in de bijkeuken, het ruikt er heerlijk naar look als je de deur open doet.
En natuurlijk haal ik de potjes gewoon naar binnen. Het is ´s nachts toch nog net te koud om ze buiten te laten.
.

Speldenkussen

Dit jaar doe ik mee met de speldenkussenclub van The Log Cain. Dit is de eerste geworden.

Het bovenste, bruine stofje is een zakje waar de schaar in kan. Eerst wilde ik het speldenhartje los met klitteband er op zetten, maar uiteindelijk heb ik het toch vast gezet.

Het is iets anders dan het model. Ik had namelijk wat veel vilt over van het hartje. En dacht daar kan ik wel wat mee. Dus heb ik er een bloemetje van gemaakt. Het knoopje met het bloemetje op het lintje vastgezet. En voila, herkenbaar als mijn kussentje.
.

Koala haakwerk

Een tijdje terug liet ik zien dat ik weer aan de haak was. Het is eigenlijk ook een soort patchwork, maar dan met de haakpen.

Inmiddels groeit het gestaag. Het is zalig om op de bank te haken met DH naast me. En ongemerkt groeit de koala.

Toch is het eigenlijk wat te klein. De bedoeling was om er een deken of wandkleed van te maken. Het is echt te klein voor DP om er onder te passen. Het is een tamelijk lange slungel aan het worden. Ze groeit me letterlijk boven het hoofd.

Dus ga ik er meer omheen haken. De koala en oom wat groter maken, zodat het wel een lekkere weg-kruip-deken wordt.

blok 3, Fin de Siècle

Jawel het derde blok is bijna af. De oplettende lezer zal het opvallen dat het tweede deel nog niet vertoond is. Dat klopt. Deel 2 is niet goed gelukt. De ene zijde is een kwart inch korter dan de andere. En in een vierkant blok wil ik dat niet hebben natuurlijk.

Weet je wat, ik zal toch eerst blok 2 laten zien. Het derde deel kan dan later komen.

Het blok zonder uiterste rand. De linker- en rechterkant blijven nog niet plat liggen, vandaar het waxinelichtje rechtsboven en mijn vingertopje rechtsonder. Op de foto is het ook niet goed te zien. Maar de breedte is echt smaller dan de lengte.

Hetzelfde blok, maar nu met de losse randen er omheen. Ik heb ze expres nog niet er aan gezet, want ik denk dat ik het nog uit ga halen. Het klopt gewoon niet, maar ik weet ook niet waar ik de fout in ben gegaan. Het lijkt echt wel goed op de lijntjes genaaid.

En om toch iets goeds te laten zien, hier blok 1 nog een keer. Dit ziet er wel goed uit. Misschien is een stervorm nog té moeilijk voor een onervaren persoon als ik. Een brug te ver als het ware.
.

Dagje Riet

Afgelopen dinsdag had ik afgesproken om bij Riet koffie te gaan drinken. We kennen elkaar alleen van de blog en dat klikt. Eens kijken of het in het echie ook klikt. Dat hebben we geweten. Vanaf het begin tot het einde was er geen stil of vervelend moment. Dat is toch heel bijzonder, je kent iemand niet en dat het zó klikt. Geweldig.

We hebben het over van alles en nog wat gehad. Ik zou zo niet meer eens weten over wat. Grote vraagstukken, maar ook kleinere zaken die ons allebei ezighouden. Zeker is zeker, met Riet verveel ik met niet.

Trouwens wel grappig. Toen ik DH uitlegde waar Riet precies woonde, vertelde hij dat zijn tante in dezelfde straat had gewoond, maar dan meer naar het centrum toe. En hijzelf in de negentiger jaren een straat verderop. Grappig toevallig.

Het fototoestel had ik wel in mijn tas gestopt. Maar door al dat geklets ben ik helemaal vergeten om het er uit te halen. Zelfs toen we samen naar The Log Cabin gingen. Wat ben ik jaloers op Riet, ze woont er maar zo'n 15 minuten vanaf!!! DH vond dat eigenlijk wel goed, ter bescherming van onze portomonee.

Ook in The Log Cain werden we hartelijk ontvangen. Het was er erg stil, Jacqueline was haar stem kwijt. Maar ze kon toch heel duidelijk advies geven en vertellen wat we wilden weten. Ik keek er m'n ogen uit. Zoveel stof op zo'n kleine oppervlakte. Zoveel keuze. Dit heb ik uitgekozen.

Lekker vrolijk stofje, dat met de stippen, gekozen omdat het zo leuk en vrolijk is. De overige zijn eigenlijk kleurtjes die ik gewoon mis in mijn bescheiden voorraadje. Ze zullen waarschijnlijk links en rechts op gaan duiken. Dus houd de foto's maar in de gaten.

Het achterste pakketje was van de stoffenclub, omdat ik er toch was kon ik het meenemen. En het blauwe is voor een projectje waar ik misschien ooit eens aan begin. Ik spaar namelijk blauw-witjes voor misschien, misschien, heel misschien de Dear Jane. En anders gewoon wat anders.

En dat heb ik ook nog wat achtergrondstof gekocht om op te stitchen. Het lukt me maar niet om het patroontje goed en duidelijk op de foto te krijgen. Dus vandaar geen foto.

Riet bedankt voor het lekker gebak mét ijs (hoe wist je dat je mij zelfs voor ijs wakker mag maken?) en de voedzame (en lekkere) kippensoep.
.

Meebreideken

Op de site van bussy bessy staan patronen voor een Meebreideken. Leuk om mijn brei-skills weer eens op te poetsen. Elisabeth wil 25 blokken maken. Zelf wil ik iets meer blokken maken, zodat het een deken wordt waar je ook helemaal onder kunt kruipen.

De eerste twee blokken zijn al klaar. Het eerste is een soort vlechtwerk van rechte en averechtse steken. Heel eenvoudig, en lekker snel.

Het tweede blok is het jaartal. Ik probeer in al mijn maaksels ergens het jaartal te zetten. Leuk om ooit terug te kijken wanneer iets ook al weer gemaakt is. In deze deken komt het prominent te staan. Kijk maar.

.