Monday memories, deel 2

Deel 4 (het laatste) van de IJsselmeerrit komt morgen. Vandaag is het maandag, mijn eerste schooldag weer. En ik vond het een prima dag voor een Monday Memories over mijn eigen eerste schooldag in 1974.

Uiteraard heb ik de kleuterschool ook gehad, maar ik heb geen herinneringen meer aan mijn eerste schooldag daar. Wel aan die van de lagere school. Ik was 6 jaar oud en ging aan de hand van mijn moeder naar de grote school. Het gebouw kende ik wel, daar was ik al vaker langs gelopen, maar nog nooit binnen. Samen gingen we de grote hal binnen, wat was die hoog!!! Er stonden al heel wat kinderen met hun moeder te wachten op de directeur. Diverse kinderen kende ik al, die hadden bij mij op de kleuterschool gezeten of woonden in de (kinderrijke) buurt waar wij woonden.

De directeur kwam en vertelde wat over de school en zo. Wat precies dat weet ik niet meer, maar ik weet nog wel hoe de klassenindeling verliep. Er waren 2 eerste klassen. De naam van ieder kind werd afgeroepen en er werd dan meteen achter verteld in welke klas hij of zij zat. Moeder en kind mochten dan naar de betreffende klas toegaan, waar de juf hen zou opwachten. Nou begint mijn achternaam met een V. Dus ik was een van de allerlaatste die aan de beurt was, want er waren maar een handvol kinderen die nóg later in het alfabet zaten. Het werd wel echt spannend.

Ik kwam in de klas bij Juffrouw van E. Een oudere dame met een superlieve uitstraling, zo'n grootmoedertype compleet met grijs haar in een knotje. Ze wachtte al bij de deur op ons. De begroeting zal ik nooit vergeten. Ze begon met te vertellen dat zij mijn moeder ook al in de klas had gehad. Nou dat gaf meteen een vertrouwd gevoel. Ik mocht de klas in en mocht naast mijn neefje zitten op de achterste bank!!! Terwijl ik eigenlijk helemaal niet groot was, eerder een van de kleinste.

En Juffrouw van E. was inderdaad een hele lieve juf. In dat jaar heb ik een tijdje in het ziekenhuis gelegen met longontsteking. Ze gaf mijn moeder een hele stapel boeken voor mij, zodat ik me niet zou vervelen. Het waren Ot en Sien en Pluk van de Petteflet. Nog steeds favoriete kinderboeken van mij (en vele anderen). Mijn moeder vroeg of ik dat al kon lezen. Want we waren dat jaar net begonnen met leren lezen. Maar volgens haar was dat geen probleem, ik was voor met lezen. Wat overigens ook klopte.

Jammer dat Juffrouw van E. het jaar erna moest stoppen met werken vanwege haar gezondheid. Mijn broertje heeft haar maar een heel korte tijd gehad als Juf.
En terwijl jullie dit lezen, is mijn vakantie afgelopen. Ook ik moet weer naar school, nu als docent. Vandaag is de introctiedag en gaan we sporten. Morgen beginnen de lessen, maar laat dat nou net mijn vrije dag zijn. Dus woensdag gaat het echt weer beginnen.

Monday Memories

Ergens las ik op een blog (vergeten waar) dat er Monday Memories ingesteld werd. Je maandagse blog wijdt je dan aan herinneringen uit jouw leven (of dat van je voorouders). Lijkt me leuk, dus ik probeer iedere maandag mee te doen.


De herinnering van vandaag is eigenlijk onlangs weer helemaal terug gekomen. Mijn petekindje van 12 verveelde zich in de vakantie. Al haar vriendinnetjes waren weg en zij gingen zelf heel laat weg. Ze is een aantal keer een dagje bij mij geweest, zodat we samen de hele dag konden Carcassonnen. We zijn beiden helemaal gek van dit spel, maar we zijn dan ook de enigen die dit meerdere keren achter elkaar willen spelen.
Maar daar had ze niet genoeg aan. Mijn moeder is vroeger lerares geweest. Een van haar aktes was koken. En mijn petekindje wilde ook wel leren koken in de vakantie. Dat bracht een aantal oude herinneringen bij mij boven.

Love is...  ... cooking together

Toen ik een jaar of 10 was, hing ik rond etenstijd ook vaak in de keuken rond. Ma aan de kook en ik toekijkend en af ten toe helpend. Eigenlijk heb ik op die manier veel dingen opgepikt. Met name intuïtief koken. Ik meet heel weinig af, alleen als ik bv. taarten bak. Met koken zelf niet, dat gaat op gevoel. Ma deed dat ook niet. Een paar jaar later wilde ik ook echt leren koken. Ma vond me daar eigenlijk nog te jong voor (of ze deed het liever zelf, ze houdt van koken). Maar ik mocht wel iedere zaterdag het gebak voor het weekend maken. Zijzelf was dan het Zondagse eten aan het voorbereiden en in de tussentijd leerde ik een of ander gebak maken. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het toen geleerd.

Ik ben begonnen met appeltaart, later cake, gemarmerde cake, soesjes (mét banketbakkersroom), biscuitdeeg, cakedeeg, bladerdeeg, zandgebak, rijstevlaai, berliner bollen, boterkoek, appelflappen, rabarbertaart (moet veel suiker in). Maar ook koekjes, zoals gewone zandkoekjes, speculaas, kerstkransjes, eierkoeken, oublies, schuimpjes (moeten heel lang in de oven) en wafels. En toen kwam ook net het gebak dat niet meer in de over hoefde in opkomst. Zoals arretjescake, mokka schuimtaart, cognactaart (bij gebrek aan andere ging er echte Franse cognac in, dure taart dus), mon chou-taart.

gemaakt door: Fiep Westendorp

Van mijn moeder kreeg ik het kookboekje uit de jaren 60 waaruit zij haar leerlingen leerde koken. Het is duidelijk niet meer van deze tijd. De maten zijn erg veranderd, maar ook de ovens. Er wordt geen temperatuur aangegeven, maar bv. stand 2. Het leuke aan dit boekje is wel dat ma alle recepten heeft omgeschreven naar eenpersoons-recepten. En toen ik op mijzelf ging wonen werd dit mijn kookbijbel. De meeste recepten waren voor minimaal 4 personen en ik was thuis gewend om ook voor 4 personen te koken (waarvan 2 grote eters). Dus in het begin vond ik het erg moeilijk om voor mij alleen te koken, ik hield heel veel over. Vandaar dat dit kookboekje zo handig was. Het is uitgegeven door de NCB (Noord-Brabantse Christelijke Boerenbond). Ma stond in Valkenswaard (in Brabant) aan school, vandaar.

Loopt het water jullie nog niet in de mond? Bij mij wel als ik dit zo schrijf. Ik vind bakken nog steeds een van de leukste dingen van het koken. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik het niet vaak doe. We zijn maar met z'n tweeën en dan blijft er zo veel over. Gelukkig mag ik nu vaak van petekindjes baksel meeproeven. En onder leiding van ma maakt ze heerlijke dingen.

Mevrouw Helderer die Hasselbramenjam maakt uit "Pluk van de Petteflet"

Mijn moeder leert haar dus nu koken. Ze gaat er dan een middag heen en samen maken ze een eenpansgerecht om die avond te eten én wat lekkers (gebak dus). Petekind schrijft de recepten mooi uit. Ma maakt foto's van de ingrediënten en van petekind mét resultaat. Dat alles wordt in de computer gegooid, wat geroerd, geschud en geprint, en petekind krijgt zo een prachtig kookboek. En een mooie herinnering aan deze (regenachtige) vakantie.
.